WYDARZENIA ROKU BIEŻĄCEGO






1.08.2020

156. ROCZNICA URODZIN ROMANA DMOWSKIEGO W CHLUDOWIE

Tekst: Admin
Zdjęcia: Admin, Andrzej Pulik

Roman Stanisław Dmowski (ur. 9 sierpnia 1864 w Kamionku, zm. 2 stycznia 1939 w Drozdowie) - polski polityk, publicysta polityczny, twórca podstaw ideologii narodowej w Polsce, poseł na Sejm Ustawodawczy RP, minister spraw zagranicznych w rządzie Witosa, w latach 1922-1934 mieszkał w majątku Chludowo pod Poznaniem, którego był właścicielem.

Tradyjnie już w pierwszą sobotę sierpnia (w 2020 roku wypadło to 1 sierpnia) w Chludowie pod Poznaniem w gościnnych progach Domu Misyjnego św. Stanisława Kostki Misjonarzy Werbistów odbyła się uroczystość poświęcona kolejnej, 156. rocznicy urodzin Romana Dmowskiego. Na zaproszenie Pani Ewy Kuleczki-Drzewieckiej, od 1995 roku głównej organizatorki tych uroczystości do Chludowa przybyło także siedmiu oficerów, członków Wielkopolskiego Związku Oficerów Rezerwy RP im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, na czele z prezesem płk. Jacentym Góralem i wiceprezesem mjr. Jackiem Behrendtem. Po Mszy św. odprawionej w intencji śp. Romana Dmowskiego i naszej Ojczyzny przez wicerektora o. Kazimierza Grabowskiego SVD uczestnicy uroczystości spotkali się pod usytuowanym w parku popiersiem Romana Dmowskiego. Jako pierwsza głos zabrała organizatorka uroczystości witając wszystkich przybyłych, w tym liczną delegację naszego stowarzyszenia, po czym biogram śp. Romana Dmowskiego przedstawiła Lucyna Białk-Cieślak, z wykształcenia historyk. W nawiązaniu do 100. rocznicy Bitwy Warszawskiej wspomniała także o złożonej 12 sierpnia przez Marszałka Józefa Piłsudskiego dymisji ze sprawowanych urzędów, w tym ze stanowiska Naczelnego Wodza, nie wspominając ani słowem o jej przyczynach, ani co ważniejsze, że nie zostały one przyjęte, stawiając ponadto w swoim wystąpieniu tezę, że Naczelnym Wodzem w tym okresie był, nie zdając sobie z tego sprawy Szef Sztabu Generalnego gen. Tadeusz Rozwadowski, a rola samego Marszałka Józefa Piłsudskiego, szczególnie w pierwszym etapie Bitwy Warszawskiej sprowadzała się tylko do dowodzenia jednym z frontów. Można było także z wypowiedzi pani prelegent odnieść wrażenie, że fakt samej dymisji był i jest nadal w debacie publicznej pomijany czy wręcz ukrywany, a jej kulisy znamy tylko dzięki Wincentemu Witosowi i opublikowanym w 1964 roku wspomnieniom. Dla zainteresowanych tematem, w tym również pani prelegent, kto podczas Bitwy Warszawskiej był Wodzem Naczelnym i odegranej w niej roli przez gen. Rozwadowskiego polecamy artykuł opublikowany na portalu JPilsudski.org dostępny tutaj, a o kulisach samej dymisji wraz z jej dokładną treścią można przeczytać tutaj. Po wystąpieniu pani prelegent przybyłe delegacje złożyły pod popiersiem kwiaty, w tym także nasza delegacja w składzie: członek honorowy gen. bryg. Jan Podhorski, prezes płk Jacenty Góral, ppłk Bogusław Drzewiecki, wiceprezes mjr Jacek Behrendt, przewodniczący Komisji Rewizyjnej mjr Władysław Opiat i kpt. Stanisław Zabłocki. Obchody zakończyły się około godziny piętnastej tradycyjnym już słodkim poczęstunkiem i wieloma niedokończonymi rozmowami...


Wstecz